Languedoc/Roussillon

PROGRAME DE VISITA - LANGUEDOC/ROUSSILLON

Agda
	ÀGATA LA GRECA
Aigas Mòrtas
	LO PÒRT DE SANT LOÍS
Alet los Banhs
	TERMAS ROMANAS E POTENTS ABATS
Arquas
	LO CHASTÈL DI FRANCÉS
Besièrs
	DAI CROSATS AL CANAL DAL MESJORN
Carcassona
	UN ASSETGE FATAL
Caunas Menerbesas
	LO CREMADOR D’UN EVESCO CÀTAR
Colliora
	LA PÈRLA DE LA CÒSTA VERMILHA
Elna
	MILA ANS DE GRANDOR
Fontfreja
	D’AICÌ VENERON PAPAS E INQUISITORS
Lagrassa
	POTENTA COMA UN RENH
Lastors
	BELUA DE LA RESISTÉNCIA OCCITANA
Magalona
	SECONDA GLÈISA APRÈS ROMA
Menèrba
	CROSATS E CREMADORS
Sant Martin des Londres
	GLÈISA CONTRA FEUDATARIS
Narbona
	CAPITALA DE LA PROVINCIA ROMANA
Sant Papol
	UN SANT ARISTOCRÀTIC
Perpinhan
	UN OBJÈCTE DE DÍSPUTA
Pèira-pertusa
	GUÈRRAS DE CONFIN
Quaranta
	LHI CONSTRUCTORS LOMBARDS
Queribus
	LA DARRIERA RÒCHA-FÒRTA
Sant Ilàri
	UNA CLAUSURA TRÒP DUBÈRTA
Rieus Menerbés
	UNA SENHORIA DESPODESTAA
Sant Martin dal Canigó
	LO SUMI D’UN NÒBLE ERMITA
Sant Martin dal Fenolhar
	UN TRESÒR ENTRE LHI SIURIÈRS
Sant Miquèl de Cuxà
	UN FAR DE L’ETAT MESANA EN EUROPA
Sant Gèli dal Gard
	ENTRE PELERINS E CROSATS
Sant Guilhèm dal Desèrt
	LO DON DE CARL MANH
Serrabòna
	REMEDIAR A L’ABANDON
Vilarossa Termenés
	AICÌ LO CREMADOR DAL DARRIER GRAND ERÈTIC

Una còsta brilhanta, da baias secretas entre las ròchas a lònjas lengas de sabla blancha. Lo blau fòrt de la mar s'eslònja dins las lònas popolaas de flamands e pelicans, en se troçant mincatant dins lo blanc d'una salina o dins lo gaubi simple d'un vilatge de peschaors. Aicì l'aiga rescontra la tèrra rossa, cubèrta de frigola e vinhas. D'aicì, en remontant una ribièra pelandra trobarèm riols irós e clars e après las nèus di Pireneus, eternal orisont d'aquesta tèrra. O sobrant l'aiga muda dal Canal dal Mesjorn anarèm de vila en vila, fins a la ròsa Tolosa, vers la Garona que nos cunarè fins a las autas ondas de l'Atlàntic. Dempuèi tres cents ans un lòng chamin d'ombra e silenci entre doas mars.

Pelandra coma una odalisca es la vinha sot lo solelh de flama. Per planas e colinas s'eslarja coma un océan verd que abó las saisons passa al ros dal sang, ros dal vin fòrt e chaud qu'a imprisonat lo solelh e chuchat la tèrra. Fins al trionfe de la vendémia, al gust brusc dal most qu'eschuma. Donc, a flascs passats da una man a l'autra, a botalas grandas coma maisons, que continuarèn la misteriosa alquimia començaa dins lhi aisinèls, lo vin cor dins las arterias d'aqueste país e lo feconda. Lo vin a creat aicì richessa e ràbia, chastèls e misèria, orguelh e desperacion. Dins l'ombra frescha des cròtas òm descuerb siei secrets perfums, flors e frucha e minerals, da las botelhas possierosas al cristal dal veire entè la color s'envischa de rubís o de violeta. Dins un precís ritual òm rend omatge a Dionís, diu d'excèsses e de vertuts.

Lhi aguet dins aqueste país una saison viva e richa, de corts d'amor e d'ascèsi enflamaa. Aicì, lhi a nòu sègles, òm inventet novèls biais d'aimar e una novèla lenga per lhi dir, e música d'orientala doçor per damas e trobadors. Òm inventet decò un biais diferent d'aimar Diu, en lo cerchant dins lo fons de l'èsser e pas dins lo monde. Contra tot aquò se descheinet la ràbia di potents, e una ribièra de cavalièrs passet coma lava sus aquesta tèrra erètica. Massacres e faminas, revòltas e cremadors pauseron fin a la saison d'òr dal País Càtar e al sumi d'una pàtria occitana. Reston las ciutadèlas de l'eresia, abandonaas al solelh e a l'aura sus lhi contrafòrts reddes di Pireneus. Reston las grandas abaïas, bèla si mudas. Màgics tròç d'un passat que refusa d'èsser oblidat.