Midi Pyrénées

PROGRAMA DE VISITA - MIDI PYRÉNÉE

Concas - Avairon
	UN VÒL DE RELIQUIAS
Bòsols - Avairon
	EN BROA A L’INFÈRN
Espalion - Glèisa De Pèrsa - Avairon
	UNA ISTORIA SARRASINA
Silvanés - Avairon
	APRÈS UNA LÒNGA PELEGRINACION
Sant Lézer - (Garona Nauta)
	UN EVESCO MIRACOLÓS
Vals - (Arièja)
	ANCIANAS PRESÉNCIAS
Moissac - (Tarn e Garona)
	UNA LÒNGA LITANIA DE CACHAVIÈLHAS
Ròc Amador - (Olt)
	PELEGRINATGE DE SANTS E REIS
Tolosa - Basilica Sant Sarnin - (Garona Nauta)
	UNA MERAVILHOSA SINTÈSI
Montsegur
	CIUTADÈLA DE L’ERESIA
L'escura - Glèisa Sant Miquèl - (Tarn)
	EN DOTZE PER SAUVAR UNA GLÈISA
Albi - Glèisa Sant Salvi - (Tarn)
	UN JURISTA DEVENGUT MONGE
Comba Romal - (Avairon)
	UN JOVE AMBÈ GRANDS IDEALS
Castèl Nòu De Pegairòls - (Avairon)
	SUS LA CRINCA DEL BAUÇ
Sant Just de Val Cabrèra - Sant Bertrand de Comenge - (Garona Nauta)
	L’EXILH D’ERÒDES
Sant Pèire de Bessuèjols - (Avairon)
	FACHA DE PÈIRA ROSSA
Colliora
	REI EFÈMERS E ARTISTAS IMMORALS

Lo moviment religiós dal catarisme, arribat en Europa dins lo XII sègle, venia da l'Asia Minor e dai Balcans. La contrapausicion entre ben e mal, espirit e matèria n'en caracteriza la complicaa doctrina, que coïncide abó una fòrta afirmacion d'un ideal de puretat, coma di lo mesme nom grèc, cataros, pur. L'eresia, dicha decò albigèsa dal nom dal centre de la Guiana Albi, s'eslarja rapidament dins tot lo sud de la França e dins quarque airal de l'Itàlia. Tot en restant una religion minoritaria, es adoptaa da lhi aristocratics anticlericals que cerchon de defendre l'independéncia de lors tèrras dal contròl dal rei de França.

Vers l'an Mila son tres lhi grand estats sus lo territòri de lenga occitana: lo Ducat d'Aquitània, que vai da la Lòira ai Pireneus, lo Comtat de Tolosa, que vai dai Pireneus tolosans al Ròse, e lo Comtat de Barcelona, que renha sus la Catalonha, sus la còsta dal Lengadòc e en Provença, e que dins lo 1173 deven Renh d'Aragona. Aquestas regions independentas se fondon sus las modernas valors dal paratge, egalitat morala entre tuchi lhi membres de la societat, de la convivencia, la tolerància, e dal jòi de viure. Son donc l'ambient ideal per lhi trobadors, perqué lors imperatius morals coïncidon abó aqueli des corts en donant vida a las expressions "cortesia" e "amor cortés".

Es de segur la vis la planta qu'a donat celebritat e richessa a l'Occitània. Mas aqueste es pas lo solet àrbol de la cocanha occitan. Dins lo XV sègle dins la region de Tolosa s'esvilupa la coltura de l'isatis o pastèl, d'entè chasque tres ans òm obten una color celesta ben apreciaa. Lo pastèl, mercés lo qual la borguesia tolosana dal temps s'enrichís, ven pr'aquò dich en occitan cocanha, en navisant lo luec mític entè òm beu e manja a gran ganaças.