LAS ARTS PLASTICAS
Tròp sovent pivelats pel pes de la creacion parisenca de la debuta del sègle, los critics o istorians de la pintura an oblidat d'agachar del costat de las tèrras occitanas fins al mièg del sègle XX (emai se d'artistas coma Cezanne e Malhòl son estats reconeguts). Las annadas 60 van tot cambavirar dins lo mond dels plasticians, amb l'aparicion de "l'Ecole de Nice" que va revolucionar l'òrdre artistic establit amb de noms coma Klein, Arman o Raysse. Après Niça, es al torn de Montpelhièr de dintrar dins l'istòria amb lo grop "Support/Surface" (Viala, Dezeuze…)Tot lo país d'òc s'enflamba dins un revolum de creacion plastica amb "Sed Contra" (Bordèu), e tantes e maites grops o isolats a Limòtges, Marselha, Montpelhièr… A Tolosa lo grop "Peinture-Itération" (amb Bru,Cambiaire) costeja de noms coma Soulages, Carrade… L'Occitania es un immens talhièr dobèrt sul mond. Es de Seta que va náisser la "Figuration Libre" amb P. François, Combas, Di Rosa… Dins la meteissa rega òm pòt classificar, l'inclassificable Ben (de Niça) que es un dels rares plasticians actuals a se reivindicar occitan. Cal pas oblidar çò que demòra una experiéncia unica dins lo camp de la creacion : la "Mòstra del Larzac", luòc d'expausicion e de teorisacion creat dins las annadas 70 per F. Castan que vegèt desfilar tot çò que compta ara dins la creacion plastica. La proximitat de las sòrres latinas que son Milano e Barcelona a' dins los faches, permés l'aparicion d'un arc miègterranenc de la creacion. Li demòra, ara, sonque de prene consciéncia de son existéncia.